Czytelnia

Cykl katechez liturgicznych

Procesja wejścia

Katecheza 4 na niedzielę 22.12.2013 r.


Liturgię rozpoczyna wejście celebransa i asysty. Może ono przypominać proste „wyjście z zakrystii" lub „dojście do ołtarza", aby zacząć akcję liturgiczną. Bardziej wymownie jest jednak, gdy dokonuje się ono w formie procesji.

Każda procesja jest znakiem Kościoła - ludu będącego w drodze, pielgrzymującego od niewoli grzechu ku spełnieniu obietnic, do pełni życia w Chrystusie. Służba liturgiczna ubrana jest na biało - w alby lub komże. Biały strój asysty przypomina białą szatę chrzcielną, która jest znakiem obleczenia w łaskę Chrystusa przez sakrament chrztu oraz zapowiedzią uczestniczenia w chwale, jakiej chcemy dostąpić po zmartwychwstaniu, zgodnie z wizją św. Jana: „Odziani w białe szaty, a w ręku ich palmy (...) To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty i we krwi Baranka je wybielili" (Ap 7, 9.14). Również główny celebrans ubrany jest w szaty liturgiczne, jakże odmienne od codziennego stroju. Ten strój podkreśla, że ksiądz nie sprawuje liturgii jako prywatna osoba, ale reprezentuje samego Chrystusa. Kościół jest mistycznym Ciałem Chrystusa, którego On jest Głową. Zgromadzenie jest znakiem Kościoła, w nim zaś znakiem Chrystusa-Głowy jest kapłan.

Kadzielnica poprzedzająca całą procesję jest znakiem modlitw zanoszonych do Boga, zgodnie ze słowami Psalmu (141,2): „Niech moja modlitwa wznosi się przed Tobą jak kadzidło". Krzyż i świece niesione na początku są znakiem Chrystusa, który prowadzi nas do Ojca. Zgodnie z tradycją, w procesji może być niesiony również Ewangeliarz - znak Chrystusa-Słowa Wcielonego. Ze względu na charakter procesji nie powinno się nieść niczego, co nie podkreśla jej symbolicznego znaczenia. Nie wchodzimy procesjonalnie wszyscy razem. Natomiast śpiew i pozycja stojąca wyrażają nasze włączenie się w procesję.

Pieśń towarzysząca procesji ma umocnić jedność zgromadzonych oraz wprowadzić w tajemnicę, która będzie za chwilę celebrowana, w treści przeżywane w danym okresie liturgicznym lub w święto. Pozycja stojąca wyraża gotowość wyjścia naprzeciw Pana, przychodzącego do swego ludu.