Czytelnia

Katechezy

Wielki Czwartek

ks. Sławomir Sosnowski


WIELKI CZWARTEK - Jest to dzień ustanowienia Eucharystii i Sakramentu Kapłaństwa.

Przed południem w Kościele Katedralnym odprawia się Mszę Krzyżma. Eucharystię tę koncelebruje całe prezbiterium diecezji pod przewodnictwem Biskupa miejsca. W czasie tej eucharystii poświęca się oleje. Duchowieństwo zaś publicznie odmawia swoje przyrzeczenie złożone w dniu święceń kapłańskich.

Wieczorem we wszystkich parafiach sprawowana jest Msza Wieczerzy Pańskiej. "Jest ona modelem, wzorem dla wszystkich eucharystii w ciągu roku. Tego wieczoru cały Kościół gromadzi się w wieczerniku, aby wyznać i dać świadectwo, że stale w nim trwa i nigdy od niego odejść nie może." (Jan Paweł II).

  • Tego dnia nie wolno odprawiać Mszy św. bez udziału ludu. Eucharystia bowiem nie jest sprawą prywatną księdza, lecz sprawą całego Kościoła.
  • W tym dniu konsekwentnie przestrzega się tego, by przed Mszą św. tabernakulum było zupełnie puste.
  • Następnym wzorem, który możemy zaczerpnąć z Mszy Wieczerzy Pańskiej, jest usytuowanie ołtarza w samym centrum. Prawdziwy ołtarz powinien być murowany z trwałego materiału, najlepiej z kamienia i na stałe przytwierdzony do podłoża. Ołtarz ma być monumentem, bryłą zdobną, najpiękniejszą w kościele. On symbolizuje Chrystusa, który mówi o sobie, że jest skałą. Ołtarzowi oddaje się cześć przez pokłon, pocałunek, przybieranie suknem.
  • W Wielki Czwartek na ołtarzu nie ma dekoracji. Po liturgii następuje obrzęd obnażenia ołtarza, na znak dokonanego spustoszenia, zdrady i opuszczenia Jezusa. Dawniej, w starożytnych bazylikach, po Mszy Wieczerzy Pańskiej ołtarze burzono, aby je w sobotę odbudować.
  • Podczas Mszy św. w Wieki Czwartek dokonuje się obrzędu obmycie nóg, zwany Mandatum, istniał w Rzymie od XII w. Obrzęd ten, chociaż ma miejsce tylko raz w roku, stanowi pewien wzór postępowania dla prezbiterów, którzy zawsze powinni mieć w swojej świadomości to, że są sługami.
  • Podczas śpiewu Chwała na wysokości Bogu ... grają organy i dzwonią wszystkie dzwony. Potem milkną, aż do wieczora Wielkiej Soboty, kiedy podczas Mszy Wigilii Paschalnej zabrzmi znów Hymn Chwała na wysokości Bogu.
  • Kolejnym elementem liturgii mszy Wieczerzy Pańskiej jest procesja z jałmużną postną. Jałmużna postna tylko wtedy będzie miała wymiar chrześcijański, gdy dajemy nie to co nam zbywa, co nam łatwo przyszło, lecz to, co jest owocem naszych wyrzeczeń. Nie mierzy się jej ilością złożonych pieniędzy, lecz wielkością osobistego poświęcenia. Jeżeli ktoś rzeczywiście przez czterdzieści dni się umartwiał, może przynieść owoc swoich umartwień. Gdy pościmy, nie stosujmy zasady postu Ramadan, który polega na tym, że najpierw wyrzekamy się czegoś, lecz gdy post mija, to z nawiązką sobie odpłacamy. Jałmużna zbierana w Wielki Czwartek na liturgii jest przekazywana ubogim. Z prawa Bożego wynika, że 10 część dochodu należy się Panu. Dziesięcina nie została zniesiona i nadal nas obowiązuje. Gdy nie oddajemy Bogu dziesiątej części, popełniamy grzech świętokradztwa przywłaszczamy sobie to, co Jemu się należy. Spróbujcie zaryzykować i dawać dziesięcinę, a zobaczycie, że będziecie obfitowali.
  • Wzorcowość Mszy św. Wieczerzy Pańskiej polega też na tym, że nie można udzielać komunii świętej poza eucharystią. Wolno ją jedyni zanosić chorym. W praktyce Kościoła przyjęło się, że komunii św. udziela się z komunikantów przechowywanych w tabernakulum. Tymczasem w tabernakulum zachowuję się Najświętszy Sakrament dla chorych, do adoracji i jako pewnego rodzaju rezerwę w przypadku gdyby zabrakło komunii św. z darów konsekrowanych w czasie eucharystii.
  • Po komunii następuje przeniesienie Najświętszego Sakramentu do ciemnicy.
  • Agapa wspólnotowa – Własne świadectwo.